శ్రీ పీతాంబరోపనిషత్

(ఈ భాగం దశమహావిద్యలలో ఒకరైన శ్రీ బగళాముఖీ దేవి యొక్క ఆరాధనా రహస్యాన్ని తెలుపుతుంది. బ్రహ్మరంధ్రంలో వెలిగే బ్రహ్మాస్త్ర స్వరూపిణిగా దేవిని ధ్యానిస్తూ, శత్రువుల వాక్కును, బుద్ధిని స్తంభింపజేసే ఆమె శక్తిని, యంత్ర పూజా విధానాన్ని ఇది వివరిస్తుంది. దీనిని పఠించడం వల్ల వాక్చాతుర్యం (వాగ్మి) కలుగుతుంది, శత్రువులపై విజయం లభిస్తుంది. సాధకుడు జీవన్ముక్తుడై, సృష్టి-స్థితి-సంహార కారకమైన ఈశ్వరీయ శక్తులను పొందుతాడు.)

ఓం అథ హైనాం బ్రహ్మరంధ్రే సుభగాం బ్రహ్మాస్త్రస్వరూపిణీమాప్నోతి బ్రహ్మాస్త్రాం మహావిద్యాం శాంభవీం సర్వస్తంభకరీం సిద్ధాం చతుర్భుజాం దక్షాభ్యాం కరాభ్యాం ముద్గరపాశౌ వామాభ్యాం శత్రుజిహ్వావజ్రే దధానాం పీతవాససం పీతాలంకారసంపన్నాం దృఢీభూతపీనోన్నతపయోధరయుగ్మాఢ్యాం తప్తకార్తస్వరకుండలద్వయవిరాజితముఖాంభోజాం లలాటపట్టోల్లసత్పీతచంద్రార్ధమనుబిభ్రతీముద్యద్దివాకరోద్యోతాం స్వర్ణసింహాసనమధ్యకమలసంస్థాం ధియా సంచింత్య …

ఓం. ఇప్పుడు నిశ్చయముగా ఈమెను (బగళాముఖిని) బ్రహ్మరంధ్రమునందు (శిరస్సుపై భాగంలో), అదృష్టవంతురాలిని (సుభగాం), బ్రహ్మాస్త్ర రూపము కలిగినదానిని, బ్రహ్మాస్త్రమనే మహావిద్యను, సుఖాన్నిచ్చే శాంభవిని, సమస్తమును స్తంభింపజేసే సిద్ధురాలిని (సిద్ధాం), నాలుగు చేతులు కలదానిని (చతుర్భుజాం) ధ్యానించాలి. తన కుడి రెండు చేతులతో ముద్గరాన్ని (గదను) మరియు పాశాన్ని, ఎడమ రెండు చేతులతో శత్రువు యొక్క నాలుకను మరియు వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన దానిని, పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన దానిని, పసుపు ఆభరణములతో నిండిన దానిని, దృఢమైన పీనోన్నతమైన స్తనద్వయముతో ఒప్పేదానిని, కాల్చిన బంగారు కుండలములతో ప్రకాశించే ముఖ పద్మము కలదానిని, నుదుటి భాగమున ప్రకాశించే పసుపు వర్ణపు అర్ధచంద్రుని ధరించిన దానిని, ఉదయించే సూర్యుని వంటి కాంతి కలదానిని, బంగారు సింహాసనం మధ్యలో ఉన్న పద్మముపై ఉన్నదానిని బుద్ధితో చక్కగా ధ్యానించాలి.

… తదుపరి త్రికోణషట్కోణవసుపత్రవృత్తాంతః షోడశదళకమలోపరి భూబింబత్రయమనుసంధాయ తత్రాద్యయోన్యంతరే దేవీమాహూయ ధ్యాయేత్ | యోనిం జగద్యోనిం సమాయముచ్చార్య శివాంతే భూమాగ్రబిందుమిందుఖండమగ్నిబీజం తతో వరుణాంకగుణార్ణమత్రియుతం స్థిరాముఖి ఇతి సంబోధ్య సర్వదుష్టానామిదం చాభాష్య వాచమితి ముఖమితి పదమితి స్తంభయేతి వోచ్చార్య జిహ్వాం వైశారదీం కీలయేతి బుద్ధిం వినాశయేతి ప్రోచ్చార్య భూమాయాం వేదాద్యం తతో యజ్ఞభూగుహాయాం యోజయేత్ |

ఆ పైన త్రికోణము, షట్కోణము, ఎనిమిది దళములు (వసుపత్ర), వృత్తము మరియు లోపల పదహారు దళముల పద్మము కలిగి, మూడు భూపుర రేఖలు (భూబింబత్రయ) కలిగిన యంత్రాన్ని అనుసంధానించాలి. అక్కడ జగత్తుకు కారణమైన దేవిని ఆవాహన చేసి ధ్యానించాలి. మాయా బీజము (హ్రీం), శివ బీజము, అగ్ని బీజము, వరుణాది బీజాక్షరాలను ఉచ్చరిస్తూ “ఓ స్థిరముఖి!” అని సంబోధించాలి. “సమస్త దుష్టుల యొక్క వాక్కును, ముఖమును, పదములను స్తంభింపజేయి” అని పలుకాలి. “వారి సరస్వతీ స్వరూపమైన నాలుకను కీీలించు (బంధించు), వారి బుద్ధిని నాశనం చేయి” అని గట్టిగా పలుకుతూ ఆ శక్తిని యజ్ఞ భూమి వంటి హృదయ గుహలో నిలుపుకోవాలి.

స మహాస్తంభేశ్వరః సర్వేశ్వరః | స సేనాస్తంభం కరోతి | కిం బహునా వివస్వద్ధృతిస్తంభకర్తా సర్వవాతస్తంభకర్తేతి | కిం దివాకర్షయతి | స సర్వవిద్యేశ్వరః సర్వమంత్రేశ్వరో భూత్వా పూజాయా ఆవర్తనం త్రైలోక్యస్తంభిన్యాః కుర్యాత్ |

ఆమె గొప్ప స్తంభనమునకు అధీశ్వరి మరియు అందరికీ ఈశ్వరి. ఆమె సైన్యమును స్తంభింపజేస్తుంది. అంతెందుకు, సూర్యుని ధారణను (గమనాన్ని) స్తంభింపజేయునది, సమస్త వాయువును (ప్రాణాన్ని) స్తంభింపజేయునది ఆమె. సూర్యుని కూడా తన వైపుకు ఆకర్షించగలదు (దివాకర్షయతి). ఆమె సమస్త విద్యలకు, సమస్త మంత్రములకు అధిదేవత అయి ఉండి, ముల్లోకాలను స్తంభింపజేసే శక్తిగా పూజలందుకుంటుంది.

అంగమాద్యం ద్వారతో గణేశం వటుకం యోగినీం క్షేత్రాధీశం చ పూర్వాదికమభ్యర్చ్య గురుపంక్తిమీశాసురాంతమంతః ప్రాచ్యాదౌ క్రమానుగతా బగళా స్తంభినీ జృంభిణీ మోహినీ వశ్యా అచలా చలా దుర్ధరా అకల్మషా ఆధారా కల్పనా కాలకర్షిణీ భ్రమరికా మదగమనా భోగా యోగికా ఏతా హ్యష్టదళానుగతాః పూజ్యాః | బ్రాహ్మీ మాహేశ్వరీ కౌమారీ వైష్ణవీ వారాహీ నారసింహీ చాముండా మహాలక్ష్మీశ్చ | షడ్యోనిగర్భాంతా డాకినీ రాకినీ లాకినీ కాకినీ శాకినీ హాకినీ వేద్యాద్యస్థిరమాయాద్యాః సమభ్యర్చ్య శక్రాగ్నియమనిరృతివరుణవాయవ్యధనదేశానప్రజాపతినాగేశాః పరివారాభిమతాః స్థిరాదివేదాద్యాః సవాహనాః సదస్త్రకా బాహ్యతోఽభ్యర్చ్య తాం యోనిం రతిప్రీతిమనోభవా ఏతాః సర్వాః సమాః పీతాంశుకా ధ్యేయాః |

ముందుగా అంగన్యాసాదులు చేసి, ద్వారము వద్ద గణేశుడిని, వటుకుడిని, యోగినిని, క్షేత్రపాలకని తూర్పు మొదలగు దిక్కులలో పూజించాలి. లోపల ఈశాన్యము నుండి ప్రారంభించి బగళా, స్తంభినీ, జృంభిణీ, మోహినీ, వశ్యా, అచలా, చలా, దుర్ధరా, అకల్మషా, ఆధారా, కల్పనా, కాలకర్షిణీ, భ్రమరికా, మదగమనా, భోగా, యోగికా అను పదహారు శక్తులను (అష్టదళములలోనూ మరియు ఇతర చోట్లా) పూజించాలి. బ్రాహ్మీ, మాహేశ్వరీ వంటి ఎనిమిది మంది మాతృకలను, డాకినీ-రాకినీ మొదలైన ఆరుగురు యోగినులను పూజించాలి. బయట ఇంద్రాది దిక్పాలకులను వారి వాహన ఆయుధ సమేతంగా పూజించాలి. వీరందరినీ పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన వారిగా, రతి-ప్రీతి-మన్మథ సమానమైన కాంతి కలవారిగా ధ్యానించాలి.

తదంతమూలాయాం బలాదిషోడశానుగతాః పూజ్యాః నీరాజనైః | స హైశ్వర్యయుక్తో భవతి | య ఏనాం ధ్యాయతి స వాగ్మీ భవతి | సోఽమృతమశ్నుతే | సర్వసిద్ధికర్తా భవతి | సృష్టిస్థితిసంహారకర్తా భవతి | స సర్వేశ్వరో భవతి | స తు ఋద్ధీశ్వరో భవతి | స శాక్తః స వైష్ణవః స గణపః స శైవః | స జీవన్ముక్తో భవతి | స సన్న్యాసీ భవతి | న్యసనం న్యాసః | సమ్యఙ్న్యాసః సన్న్యాసః | న తు ముండితముండః | షట్త్రింశదస్త్రేశ్వరో భవేత్ సౌభాగ్యార్చనేనేతి ప్రోతం వేద | ఓం శివమ్ ||

ఈ విధంగా షోడశ ఉపచారములతో, హారతులతో (నీరాజనైః) పూజించినవాడు ఐశ్వర్యవంతుడు అవుతాడు. ఈమెను ధ్యానించేవాడు గొప్ప వక్త (వాగ్మీ) అవుతాడు. అమరత్వాన్ని (అమృతమశ్నుతే) పొందుతాడు. సర్వ సిద్ధులను పొంది సృష్టి-స్థితి-సంహారములను చేయగల సామర్థ్యం పొందుతాడు. అతడు శాక్తుడు, వైష్ణవుడు, గాణపత్యుడు, శైవుడు – ఇలా అన్ని రూపములలో ఉన్న పరమాత్మను పొందుతాడు. అతడు జీవించి ఉండగానే ముక్తుడవుతాడు. అతడే నిజమైన సన్న్యాసి. కేవలం తల గొరిగించుకున్నవాడు (ముండితముండః) సన్న్యాసి కాడు; పరమాత్మ యందు బుద్ధిని సమ్యక్ గా (చక్కగా) ఉంచడమే (న్యాసమే) నిజమైన సన్న్యాసం. ఈ సౌభాగ్య విద్యను ఆరాధించడం వల్ల ముప్పై ఆరు అస్త్రములకు అధిపతి అవుతాడని వేదము చెబుతోంది. మంగళం కలుగుగాక.

ఇతి శ్రీ పీతాంబరోపనిషత్ ||