श्री बगलामुखी पञ्जर स्तोत्रम्

सूत उवाच ।
सहस्रादित्यसङ्काशं शिवं साम्बं सनातनम् ।
प्रणम्य नारदः प्राह विनम्रो नतकन्धरः ॥ १ ॥

श्रीनारद उवाच ।
भगवन् साम्ब तत्त्वज्ञ सर्वदुःखापहारक ।
श्रीमत्पीताम्बरादेव्याः पञ्जरं पुण्यदं सताम् ॥ २ ॥

प्रकाशय विभो नाथ कृपां कृत्वा ममोपरि ।
यद्यहं तव पादाब्जधूलिधूसरितोऽभवत् ॥ ३ ॥

विनियोगः –
अस्य श्रीमद्बगलामुखी पीताम्बरा पञ्जररूपस्तोत्रमन्त्रस्य भगवान् नारद ऋषिः अनुष्टुप् छन्दः जगद्वश्यकरी श्रीपीताम्बराबगलामुखी देवता ह्लीं बीजं स्वाहा शक्तिः क्लीं कीलकं मम परसैन्य मन्त्र तन्त्र यन्त्रादि कृत्यक्षयार्थं श्रीमत्पीताम्बराबगलामुखी देवता प्रीत्यर्थे जपे विनियोगः ॥

ऋष्यादि न्यासः –
भगवान् नारद ऋषये नमः शिरसि ।
अनुष्टुप् छन्दसे नमः मुखे ।
जगद्वश्यकरी श्रीपीताम्बरा बगलामुखी देवतायै नमः हृदये ।
ह्लीं बीजाय नमः दक्षिणस्तने ।
स्वाहा शक्तये नमो वामस्तने ।
क्लीं कीलकाय नमो नाभौ ।
मम परसैन्य मन्त्र तन्त्र यन्त्रादि कृत्यक्षयार्थं श्रीमत्पीताम्बराबगलामुखी देवता प्रीत्यर्थे जपे विनियोगः नमः सर्वाङ्गे ।

करन्यासः –
ह्लां अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।
ह्लीं तर्जनीभ्यां नमः ।
ह्लूं मध्यमाभ्यां नमः ।
ह्लैं अनामिकाभ्यां नमः ।
ह्लौं कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।
ह्लः करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ।

अङ्गन्यासः –
ह्लां हृदयाय नमः ।
ह्लीं शिरसे स्वाहा ।
ह्लूं शिखायै वषट् ।
ह्लैं कवचाय हुम् ।
ह्लौं नेत्रत्रयाय वौषट् ।
ह्लः अस्त्राय फट् ।

मूलमन्त्रेण करन्यासः –
ओं ह्लीं अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।
ओं बगलामुखि तर्जनीभ्यां नमः ।
ओं सर्वदुष्टानां मध्यमाभ्यां नमः ।
ओं वाचं मुखं पदं स्तम्भय अनामिकाभ्यां नमः ।
ओं जिह्वां कीलय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।
ओं बुद्धिं विनाशय ह्लीं ओं स्वाहा करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ॥

मूलमन्त्रेण अङ्गन्यासः –
ओं ह्लीं हृदयाय नमः ।
ओं बगलामुखि शिरसे स्वाहा ।
ओं सर्वदुष्टानां शिखायै वषट् ।
ओं वाचं मुखं पदं स्तम्भय कवचाय हुम् ।
ओं जिह्वां कीलय नेत्रत्रयाय वौषट् ।
ओं बुद्धिं विनाशय ह्लीं ओं स्वाहा अस्त्राय फट् ॥

ध्यानम् –
मध्ये सुधाब्धिमणिमण्डपरत्नवेद्यां
सिंहासनोपरिगतां परिपीतवर्णाम् ।
पीताम्बराभरणमाल्यविभूषिताङ्गीं
देवीं स्मरामि धृतमुद्गरवैरिजिह्वाम् ॥

मानसोपचारपूजा –
श्रीपीताम्बरायै नमः लं पृथिव्यात्मकं गन्धं परिकल्पयामि ।
श्रीपीताम्बरायै नमः हं आकाशात्मकं पुष्पं परिकल्पयामि ।
श्रीपीताम्बरायै नमः यं वाय्वात्मकं धूपं परिकल्पयामि ।
श्रीपीताम्बरायै नमः रं वह्न्यात्मकं दीपं परिकल्पयामि ।
श्रीपीताम्बरायै नमः वं अमृतात्मकं नैवेद्यं परिकल्पयामि ॥

इति सम्पूज्य योनिमुद्रां एवं मुद्गरमुद्रां प्रदर्श्य पञ्जरं न्यसेत् ॥

पञ्जर स्तोत्रम्-

श्रीशिव उवाच ।
पञ्जरं तत् प्रवक्ष्यामि देव्याः पापप्रणाशनम् ।
यं प्रविश्य च बाधन्ते बाणैरपि नराः क्वचित् ॥ १ ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं श्रीमत् पीताम्बरादेवी बगला बुद्धिवर्धिनी ।
पातु मामनिशं साक्षात् सहस्रार्कसमद्युतिः ॥ २ ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं शिखादिपादपर्यन्तं वज्रपञ्जरधारिणी ।
ब्रह्मास्त्रसञ्ज्ञा या देवी पीताम्बरविभूषिता ॥ ३ ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं बगला मामवत्यत्र मूर्धभागं महेश्वरी ।
कामाङ्कुशकला पातु बगला शास्त्रबोधिनी ॥ ४ ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं पीताम्बरा सहस्राक्षा ललाटं कामितार्थदा ।
पातु मां बगला नित्यं पीताम्बरसुधारिणी ॥ ५ ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं कर्णयोश्चैव युगपद् अतिरत्नप्रपूजिता ।
पातु मां बगलादेवी नासिकां मे गुणाकरा ॥ ६ ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं पीतपुष्पैः पीतवस्त्रैः पूजिता वेददायिनी ।
पातु मां बगला नित्यं ब्रह्मविष्ण्वादिसेविता ॥ ७ ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं पीताम्बरा प्रसन्नास्या नेत्रयोर्युगपद् भ्रुवौ ।
पातु मां बगला नित्यं बलदा पीतवस्त्रधृक् ॥ ८ ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं अधरोष्ठौ तथा दन्तान् जिह्वां च मुखगां मम ।
पातु मां बगलादेवी पीताम्बरसुधारिणी ॥ ९ ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं गले हस्ते तथा बाह्वोः युगपद् बुद्धिदा सताम् ।
पातु मां बगलादेवी दिव्यस्रगनुलेपना ॥ १० ॥

ओं ऐं ह्लीं श्रीं हृदये च स्तनौ नाभौ करावपि कृशोदरी ।
पातु मां बगला नित्यं पीतवस्त्रघनावृता ॥ ११ ॥

जङ्घायां च तथा चोर्वोर्गुल्फयोश्चातिवेगिनी ।
अनुक्तमपि यत् स्थानं त्वक् केश नख लोमकम् ॥ १२ ॥

असृङ् मांसं तथाऽस्थीनि सन्धयश्चापि मे परा ।
ताः सर्वा बगलादेवी रक्षेन्मे च मनोहरा ॥ १३ ॥

फलश्रुतिः –
इत्येतद्वरदं गोप्यं कलावपि विशेषतः ।
पञ्जरं बगलादेव्याः घोरदारिद्र्यनाशनम् ।
पञ्जरं यः पठेद्भक्त्या स विघ्नैर्नाभिभूतये ॥ १४ ॥

अव्याहतगतिश्चास्य ब्रह्मविष्ण्वादिसत्पुरे ।
स्वर्गे मर्त्ये च पाताले नाऽरयस्तं कदाचन ॥ १५ ॥

न बाधन्ते नरव्याघ्रं पञ्जरस्थं कदाचन ।
अतो भक्तैः कौलिकैश्च स्वरक्षार्थं सदैव हि ॥ १६ ॥

पठनीयं प्रयत्नेन सर्वाऽनर्थविनाशनम् ।
महादारिद्र्यशमनं सर्वमाङ्गल्यवर्धनम् ॥ १७ ॥

विद्याविनयसत्सौख्यं महासिद्धिकरं परम् ।
इदं ब्रह्मास्त्रविद्यायाः पञ्जरं साधु गोपितम् ॥ १८ ॥

पठेत् स्मरेद्ध्यानसंस्थः स जयेन्मरणं नरः ।
यः पञ्जरं प्रविश्यैव मन्त्रं जपति वै भुवि ॥ १९ ॥

कौलिकोऽकौलिको वाऽपि व्यासवद्विचरेद्भुवि ।
चन्द्रसूर्यसमो भूत्वा वसेत्कल्पायुतं दिवि ॥ २० ॥

श्रीसूत उवाच ।
इति कथितमशेषं श्रेयसामादिबीजं
भवशतदुरितघ्नं ध्वस्तमोहान्धकारम् ।
स्मरणमतिशयेन प्राप्तिरेवात्र मर्त्यः
यदि विशति सदा वै पञ्जरं पण्डितः स्यात् ॥ २१ ॥

इति श्री पीताम्बरा पञ्जर स्तोत्रम् ॥